Hayatta saadeti yapan şeyler çok küçük parçalardır. Bir iyilik, bir gülümseme, tatlı bir bakış, iyi bir dilek... Aslında mutlu olanlar, bu küçük şeylerin huzuruna varmış olanlardır.
Durmadan saadeti düşünmek insanı betbaht eder.
B. Shaw
Tam da böyle yaşadım hayatı..Ne delice hırslarım oldu ne de imkansızı istedim.
Kazanabileceğimi düşündüğüm şeyler için uğraş verdim, mücadeleyi hiç bırakmadım, savaşçıyım ama gözüm hiç yükseklerde olmadı.Her koşulda mutlu ve neşeli olabildim.Bazı şeyleri çokta ciddiye almamak kişilik özelliği belki,öğrenilen bişey olduğunu pek sanmıyorum.Hiç tanımadığım birine selam verip "saçların ne güzel" demek beni mutlu etmeye yetmiştir.Çünkü o kişi de mutlu oldu,çoğaldık..
Küçücük gibi görünen öyle büyük mutluluklarım varki benim.Bir araya gelip yaşam enerjimi oluşturuyorlar.Az sonra biri daha gerçekleşecek.Anlatılmamalı böyle şeyler ama sadece merak edersiniz diye paylaşayım:İşyerimize hergün uğrayan daha doğrusu benim alıştırdığım bir garip, mecnun ama en az bizim kadar insan 25-30 yaşlarında bir Ali'miz var.Kesme şekerlerimizi toplar gider.Zaten böyle çok dostum vardır benim:)Eldiven istemişti dili döndüğünce geçen soğuklarda.Aldım, iki gün taktı..Yün eldivenin parmakları parçalanmış, bu sabah geldi.Yeni alırım dedim, yok tel zımbayı işaret edip zımbala bunla diye tutturdu.İşi gücü bırakıp yün eldivenin yırtılan yerlerini zımbaladık ikimiz:)iğneyle iplikle olmazmış, gönlü olsun dedim,inşaallah batmaz eline.İkna etmek mümkün değil.Birazdan gelir,simit almaya gitti karşıya.Ben de çay söyledim.Elimde değil içim coştukça coşuyor böyle zamanlarda.Seviyorum böyle yaşamayı, hayatı,Ali'yi,kendimi ve sizleri..Mutluluğu hissediyorum çooook derinden hem de..
